Zeven, zes, vijf, vier,...

Drie!

Oh jawel, ook ik mocht patronen testen voor Zo geknipt! het u ondertussen welbekende boek van deze dames.

Ergens in de mooie zomer van 2012 vervoegde ik het testpanel van deze bestseller en wat was het fijn om er bij te zijn. Al kan patronen testen best wel voor een dubbel gevoel zorgen. Stilletjes hoop je om een fout te vinden of op zijn minst een kleine aanmerking te kunnen maken om geen te luie wijven indruk te maken. Gründlichkeit weet u wel.
Aan de andere kant hoop je om net geen enkele fout te vinden. Omdat je weet dat er heel hard gewerkt is aan al die patronen en handleidingen en je wil natuurlijk niet de muggenziftster van dienst zijn die over elk klein detail struikelt. Het is een slappe koord om op te balanceren als (crash) test dummy, maar wel een hele leuke!

Zo heb ik onder meer een schoudertaspatroon van DE tassenmadam van Vlaanderen getest. Een tas die in de testfase nog als Roza door het leven ging, maar die je in het boek als 'schoudertas met verzonken rits' terugvindt.

Een simpel tassenpatroon, dat zijn uiteindelijk toch altijd de schoonste, maar en ik zei het u al eerder, het zit weer vernuftig in mekaar. In het boek kan je kiezen tussen de versie met de magnetische sluiting of eentje met een rits.  Ik koos de laatste en het was een plezier om te maken. Stap voor stap krijg je een duidelijke handleiding voorgeschoteld en zie je stukje bij beetje je nieuwe tas geboren worden.  Zelfs de rits er deftig  in plaatsen, waarvan laat ons eerlijk we allemaal toch denken dit komt nooit goed, ging verbazend gemakkelijk.

Ik zeg het u, gewoon doen wat Sanne & Riet u opdragen en dat komt dik in orde.

Voor mijn tas gebruikte ik een hele donkergroene katoen en een fantastisch stukje satijn uit mijn stoffenvoorraad.

In mijn zoektocht naar gepast biaislint stuitte ik in de Veritas op een goudkleurige versie die er wonderwel bijpaste.

Natuurlijk is de tas niet perfect, het is een test-tas, maar dat ligt voor alle duidelijkheid enkel en alleen aan mezelf.  NERGENS in het boek staat dat je je biaislint te kort moet afknippen.  Ook staat er NERGENS vermeld dat je dat moet oplossen door middel van er een extra hoekje over te stikken in plaats van de hele boel terug los te tornen.

Dus bij deze bent u gewaarschuwd.  Klopt er iets niet aan uw maaksel uit dit boek dan hebt u dat enkel en alleen aan uzelf te danken.

De wereld is klein.

Zondag plaatste ik een reeksje foto's van mijn bezoek aan de Maakdag op mijn blog en vandaag vond ik deze reactie in mijn mailbox:

Ik denk dat veilig is te stellen dat er nog gesleuteld moet worden aan mijn oog voor detail, maar ik vind het in ieder geval wel een heel leuk toeval!

Een zondagskind.

info

Easy does it.

Bloggers zijn fijne mensen.

Op zaterdag ging ik samen met Els & Ilse naar de Piet Hein Eek winkel in Eindhoven.  Nadien stond er nog een bezoekje aan het Designhuis op de agenda, om af te ronden op de mooie Yvestown fair. 

Deze mini blog-meeting kwam er na een berichtje op de blog van Ilse.  Vooraf kenden we elkaar dus niet en hadden we alle drie een beetje een 'schoolreis'-gevoel.

Al snel bleken het zenuwen voor niets te zijn en werd het een erg leuke en inspirerende dag.  

Er werd ook al nagedacht over een tweede uitstapje, dus wie zich geroepen voelt mag ons steeds vervoegen!

Spijtig genoeg had ik mijn fototoestel niet bij, maar voor een uitgebreid verslag (en een Kapitein Winokio-giveaway!)  kan je op nummer vierenveertig en bij Various kinds terecht.

Met een rouwrandje.

Met pijn in het hart nemen wij afscheid van

ons Mitteke

° maart 2000

† september 2012

We zullen je missen lieve Mit!

De teraardebestelling vond plaats in intieme kring.
Noch bloemen, noch kransen.
Gedenk haar tijdens uw gebeden en charcuterieaankopen.

Schoon van ver, maar ver van schoon.

Ik heb hier al een tijdje een prachtig fluwelen stofje liggen om een klein tasje van te maken.  Maar aangezien dat ik er niet al te veel van heb moet ik er dus voorzichtig mee omspringen.  Eerst dan maar een test-tas maken.

Op het eerste zicht valt dat goed mee.

Het is gemaakt van een Kringloop-fluweeltje met een blauw-witte bloemenvoering en kan zowel als schoudertas

of als 'clutch' gedragen worden.

Op het tweede zicht valt het echter niet zo goed mee.  

De rits zit er schots en scheef in.

De plooien zijn niet overal gelijk en zitten op plaatsen waar er geen moeten zitten.  Om nog maar van alle loszittende draadjes te zwijgen.

Ook de hengels zijn niet wat het moet zijn.  Het fluweel is er niet echt voor geschikt en wat aan de dikke kant.  Met zo'n stel rivetten erin valt het nog mee, want die vele lagen op elkaar stikken ging niet goed komen.

Nu rest alleen nog de vraag of ik mijn eerste keus stofje ga gebruiken voor hetzelfde tasje te maken of dat ik het over een hele andere boeg moet gooien.  Nog eens even over nadenken dus...